Prolog

Przez 20 lat swojej kariery służył państwu i starał się jak najlepiej wykonywać zlecenia, które wyznaczała dla niego agencja. Większość z nich była bardzo niebezpieczna i wymagała od niego większego zaangażowania. Musiał zachowywać zimną krew i bez żadnego oporu pozbywać się wrogów, których z biegiem czasu co raz bardziej przybywało. Każdy czyhał na jego życie.

Jednak po tych kilku latach w końcu nadeszła chwila, żeby w końcu pożegnać się tytułem agenta jej królewskiej mości i oddać posadę komuś innemu. A on sam, James Bond, zasiadł za biurkiem i został szefem.

Jeszcze nigdy nie czuł się tak bezradny jak w tym momencie. Czuł się jakby nad jego życiem krążyła jakaś klątwa, która uniemożliwiała mu bycie szczęśliwym. Za każdym razem, kiedy na swoim życiu napotykał osobę z którą mógłby spędzić resztę życia, los odwracał się przeciwko niemu i zabierał mu tą osobę. Przez jego myśli non stop pojawiał się obraz jedynej ukochanej, która umarła w jego ramionach. Pamiętał dokładnie jej urywany oddech i oczy, które powoli spowijała mgła. Patrzyła na niego i zanim jej ciało zamarło, zdążyła wyszeptać jeszcze jedno zdanie.

Nie pozwól nikomu jej skrzywdzić.

I starał się tego dotrzymać. Jego córka od tamtego czasu stała się jego oczkiem w głowie.

Teraz znów powróciły czasy pełne niepokoju i strachu o drugą osobę.

Jego córka była w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Ktoś czyhał na jej życie i wcale się z tym nie krył. Nie pozostało nic innego jak ucieczka. Na dodatek za jej „ochroniarza” wyznaczyli jego zastępcę.

Młody agent nie wzbudzał w nim sympatii od samego początku. Był pewny siebie, złośliwy, na jego twarzy ciągle gościł kpiący uśmieszek i jeszcze sposób, jaki patrzył na jego córkę, wywoływał w Bondzie jeszcze większą niechęć do młodego człowieka.

Ale nie pozostało mu nic innego, jak tylko mu zaufać.

~~*~~
Prolog jest troszkę niedopracowany, ale chciałam już szybko coś dodać. W pierwszym rozdziale postaram się bardziej.
Co do jego pojawienia się, nie wiem kiedy to będzie. Czekam na przypływ weny.